Kto może być pełnomocnikiem w sprawach cywilnych?

 W swojej praktyce czasem mam do czynienia z sytuacją, że klienci przynoszą pełnomocnictwa od innej osoby, z których wynika, że są pełnomocnikami i chcą udzielić od  dalszego pełnomocnictwa już profesjonalnemu pełnomocnikowi, tj. adwokatowi czy radcy prawnemu. Należy pamiętać jednak o treści art 87 par 1 k.p.c. zgodnie z którym „Pełnomocnikiem może być adwokat lub radca prawny, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznik patentowy, a ponadto osoba sprawująca zarząd majątkiem lub interesami strony oraz osoba pozostająca ze stroną w stałym stosunku zlecenia, jeżeli przedmiot sprawy wchodzi w zakres tego zlecenia, współuczestnik sporu, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia”.

W dniu dzisiejszym chciałabym rozważyć fragment przepisu w zakresie udzielania pełnomocnictwa członkowie rodziny. Należy pamiętać, że nie każdy członek rodziny może być pełnomocnikiem w sprawie, której nie jest stroną. Pełnomocnictwo do sprawy strona może udzielić jedynie rodzicowi, małżonkowi, rodzeństwu lub swoim zstępnym czy przysposobionym. Nie jest przykładowo możliwe pełnomocnictwo do sprawy dla dziecka rodzeństwa, kuzynów, kiedy nie są oni stroną postępowania.

Reklamy

Ugoda zawarta przed mediatorem

W dzisiejszym wpisie zastanowimy się, jakie skutki prawne wywołuje ugoda zawarta przed mediatorem w sprawie rodzinnej. Obecnie bardzo często w sprawie rodzinnej czy rozwodowej strony w celu rozwiązania konfliktu są kierowane do mediacji. W trakcie rozmów mediacyjnych stroną dochodzą do porozumienia i podpisują ugodę przed mediatorem. Należy pamiętać, że ugoda zawarta przed mediatorem wymaga zatwierdzenia przez sąd. Z przeprowadzonej mediacji sporządzany jest protokół, którą mediator powinien złożyć w sądzie.

Jeśli na mediacje skierował strony sąd to na wniosek strony przeprowadzane jest postępowanie o zatwierdzenie ugody zawartej przed mediatorem. Jeżeli ugoda nadaje się do egzekucji sąd zatwierdza ją przez nadanie klauzuli wykonalności. W innym wypadku ugoda jest zatwierdzana postanowieniem na posiedzeniu niejawnym.

Na postanowienie o zatwierdzeniu ugody przez sąd, a także na postanowienie odmawiające zatwierdzenia przysługuje stronom zażalenie.

Natomiast ugoda zawarta przed mediatorem ma po jej zatwierdzeniu przez sąd moc prawną ugody zawartej przed sądem.

Zmiany w k.p.c. – obowiązek wskazania PESEL

W dzisiejszym wpisie chciałam się skupić na ostatniej nowelizacji k.p.c. która wprowadziła obowiązek wskazywania w pierwszym piśmie procesowym w sprawie numeru PESEL. Nowelizacja weszła w życie z dniem 7.07.2013 r. Zmianie uległ art 126 par 2 k.p.c. Obecnie każde pismo procesowe powinno zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
2) oznaczenie rodzaju pisma;
3) osnowę wniosku lub oświadczenia oraz dowody na poparcie przytoczonych okoliczności;
4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
5) wymienienie załączników.
§ 2. Gdy pismo procesowe jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie przedmiotu sporu oraz:
1) oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby i adresy stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników,
2) numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) powoda będącego osobą fizyczną, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania lub posiada go nie mając takiego obowiązku lub
3) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer w innym właściwym rejestrze, ewidencji lub NIP powoda niebędącego osobą fizyczną, który nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania.

Natomiast zgodnie z wprowadzonym art 208(1) k.p.c. Sąd z urzędu ustala numer PESEL pozwanego będącego osobą fizyczną, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania lub posiada go nie mając takiego obowiązku, lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer w innym właściwym rejestrze, ewidencji lub NIP pozwanego niebędącego osobą fizyczną, który nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania.”

Zmiana jest o tyle istotna, że do dnia 7.07.2013 r. nie istniał obowiązek wskazywania numeru PESEL powoda. Natomiast obecnie nie wskazanie przez powoda/ wnioskodawcę w pierwszym piśmie procesowym swojego numeru PESEL oznacza brak formalny, który należy uzupełnić po wezwaniu przez Sąd.

Charakter wpisu do księgi wieczystej przy wyodrębnianiu lokalu

Jak wiadomo zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o własności lokali do powstania odrębnej własności lokalu niezbędny jest wpis w księdze wieczystej. Istnieje wiele wątpliwości jaki charakter ma przedmiotowy wpis do księgi wieczystej – deklaratoryjny (potwierdzający istniejące prawa i obowiązki jego adresatów) czy też konstytutywny (który tworzy nowe prawa i obowiązki adresatów).

Sąd Najwyższy rozstrzygając przedmiotowe zagadnienie prawne i odpowiadając na pytanie „Czy wpis odrębnej własności lokalu w księdze wieczystej na podstawie
orzeczenia sądu o zniesienie współwłasności nieruchomości ma charakter
deklaratoryjny, czy konstytutywny?”
podjął uchwałę z dnia 21.02.2008 r., sygn. akt III CZP 152/07, że
Wpis odrębnej własności lokalu w księdze wieczystej, dokonany na podstawie postanowienia sądu o zniesieniu współwłasności nieruchomości, ma charakter konstytutywny.

W konsekwencji oznacza to, że odrębna własność lokalu powstanie dopiero z chwilą wpisu jej do księgi wieczystej. Natomiast skutku powstania odrębnej własności lokalu nie spowoduje samo orzeczenie Sądu znoszące współwłasność i wyodrębniające  lokale w nieruchomości budynkowej.

Odwrócony kredyt hipoteczny i odwrócona hipoteka – co to jest?

Obecnie w prawie polskim w ustawie o księgach wieczystych i hipotece nie została uregulowana wprost instytucja odwróconej hipoteki, ani odwróconego kredytu hipotecznego. Mamy wprowadzoną tylko zwykłą hipotekę, która po ostatniej nowelizacji przybrała charakter hipoteki kaucyjnej. Czy Polska potrzebuje zmian w tym zakresie? Odpowiadając na pytanie czym wogóle jest odwrócony kredyt hipoteczny? to usługa banków kierowana przede wszystkim do osób starszych, jako uzupełnienie emerytury. Polega ona na tym, że bank udziela kredytu, którego zabezpieczeniem jest hipoteka ustanowiona na domu lub mieszkaniu. Kredytobiorca nie musi za życia spłacać kredytu  i do śmierci pozostaje właścicielem nieruchomości lub prawa do niej.

 

Różnica między odwróconym kredytem hipotecznym, a „odwróconą hipoteką” polega na tym, że w przypadku kredytu przeniesie prawa własności do nieruchomości na instytucję, która udzieliła kredyt następuje dopiero po śmierci beneficjenta renty, jeśli rodzina nie zechce wykupić nieruchomości. W drugim przypadku przeniesienie prawa własności, następuje z chwilą podpisania umowy, za życia beneficjenta, ponieważ stosuje się uregulowania prawne z kodeksu cywilnego, które nie zapewniają mu pełnej ochrony, którą posiada w przypadku produktu bankowego.

Obecnie banki są inicjatorami wszczęcia postępowania legislacyjnego w sprawie uregulowania prawnego odwróconych kredytów hipotecznych z powodu wielu nadużyć w obrocie prawne przez instytucje parabankowe.