Znęcanie się nad członkami rodziny- ile to przestępstw?

W dzisiejszym wpisie zajmę się problemem znęcania się nad rodziną. Pojawiają się w doktrynie różne stanowiska czy w tej sytuacji mamy do czynienia z jednym przestępstwem czy też wieloma przestępstwami, a zarzutów powinno być w akcie oskarżenia tyle ile jest członków rodziny.

Orzeczenie SN, sygn. akt II KRN 186/95 wskazuje, że w takiej sytuacji oskarżony powinien zostać winny popełnienia jednego przestępstwa znęcania się nad członkami rodziny , jeśli w czasie kiedy miał miejsce czyn zabroniony wszyscy członkowie rodziny zamieszkiwali pod jednym adresem zamieszkania.

Z kolei w artykule Prokuratura i Prawo 1,2005 I.Stolarczyk czytamy, że „w przypadku znęcania,  przyjąć należy, iż sprawca popełnia tyle czynów, ile osób krzywdzi swym nagannym zachowaniem. Nie ma bowiem innej możliwości, ponad tą, by prawidłowo odzwierciedlić bezprawność zachowania sprawcy. Tylko przyjęcie wielości czynów i przypisanie skarżonemu tylu przestępstw, ile jest osób pokrzywdzonych jego działaniem, umożliwia sądowi wymierzenie oskarżonemu za wszystkie popełnione przez niego przestępstwa kary adekwatnej do stopnia winy, uwzględniającej stopień społecznej szkodliwości czynu, cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa art. 53 § 1 k.k. ”

Inną możliwością  byłoby wyraźne wprowadzenie przez ustawodawcę nowego typu kwalifikowanego przestępstwa znęcania, polegającego na znęcaniu się przez sprawcę nad więcej niż jednym członkiem rodziny – osobą najbliższą w rozumieniu art. 115 § 1 k.k.

Reklamy

Zmiany w k.p.c. – obowiązek wskazania PESEL

W dzisiejszym wpisie chciałam się skupić na ostatniej nowelizacji k.p.c. która wprowadziła obowiązek wskazywania w pierwszym piśmie procesowym w sprawie numeru PESEL. Nowelizacja weszła w życie z dniem 7.07.2013 r. Zmianie uległ art 126 par 2 k.p.c. Obecnie każde pismo procesowe powinno zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
2) oznaczenie rodzaju pisma;
3) osnowę wniosku lub oświadczenia oraz dowody na poparcie przytoczonych okoliczności;
4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
5) wymienienie załączników.
§ 2. Gdy pismo procesowe jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie przedmiotu sporu oraz:
1) oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby i adresy stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników,
2) numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) powoda będącego osobą fizyczną, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania lub posiada go nie mając takiego obowiązku lub
3) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer w innym właściwym rejestrze, ewidencji lub NIP powoda niebędącego osobą fizyczną, który nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania.

Natomiast zgodnie z wprowadzonym art 208(1) k.p.c. Sąd z urzędu ustala numer PESEL pozwanego będącego osobą fizyczną, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania lub posiada go nie mając takiego obowiązku, lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer w innym właściwym rejestrze, ewidencji lub NIP pozwanego niebędącego osobą fizyczną, który nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania.”

Zmiana jest o tyle istotna, że do dnia 7.07.2013 r. nie istniał obowiązek wskazywania numeru PESEL powoda. Natomiast obecnie nie wskazanie przez powoda/ wnioskodawcę w pierwszym piśmie procesowym swojego numeru PESEL oznacza brak formalny, który należy uzupełnić po wezwaniu przez Sąd.

Charakter wpisu do księgi wieczystej przy wyodrębnianiu lokalu

Jak wiadomo zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o własności lokali do powstania odrębnej własności lokalu niezbędny jest wpis w księdze wieczystej. Istnieje wiele wątpliwości jaki charakter ma przedmiotowy wpis do księgi wieczystej – deklaratoryjny (potwierdzający istniejące prawa i obowiązki jego adresatów) czy też konstytutywny (który tworzy nowe prawa i obowiązki adresatów).

Sąd Najwyższy rozstrzygając przedmiotowe zagadnienie prawne i odpowiadając na pytanie „Czy wpis odrębnej własności lokalu w księdze wieczystej na podstawie
orzeczenia sądu o zniesienie współwłasności nieruchomości ma charakter
deklaratoryjny, czy konstytutywny?”
podjął uchwałę z dnia 21.02.2008 r., sygn. akt III CZP 152/07, że
Wpis odrębnej własności lokalu w księdze wieczystej, dokonany na podstawie postanowienia sądu o zniesieniu współwłasności nieruchomości, ma charakter konstytutywny.

W konsekwencji oznacza to, że odrębna własność lokalu powstanie dopiero z chwilą wpisu jej do księgi wieczystej. Natomiast skutku powstania odrębnej własności lokalu nie spowoduje samo orzeczenie Sądu znoszące współwłasność i wyodrębniające  lokale w nieruchomości budynkowej.

Odwrócony kredyt hipoteczny i odwrócona hipoteka – co to jest?

Obecnie w prawie polskim w ustawie o księgach wieczystych i hipotece nie została uregulowana wprost instytucja odwróconej hipoteki, ani odwróconego kredytu hipotecznego. Mamy wprowadzoną tylko zwykłą hipotekę, która po ostatniej nowelizacji przybrała charakter hipoteki kaucyjnej. Czy Polska potrzebuje zmian w tym zakresie? Odpowiadając na pytanie czym wogóle jest odwrócony kredyt hipoteczny? to usługa banków kierowana przede wszystkim do osób starszych, jako uzupełnienie emerytury. Polega ona na tym, że bank udziela kredytu, którego zabezpieczeniem jest hipoteka ustanowiona na domu lub mieszkaniu. Kredytobiorca nie musi za życia spłacać kredytu  i do śmierci pozostaje właścicielem nieruchomości lub prawa do niej.

 

Różnica między odwróconym kredytem hipotecznym, a „odwróconą hipoteką” polega na tym, że w przypadku kredytu przeniesie prawa własności do nieruchomości na instytucję, która udzieliła kredyt następuje dopiero po śmierci beneficjenta renty, jeśli rodzina nie zechce wykupić nieruchomości. W drugim przypadku przeniesienie prawa własności, następuje z chwilą podpisania umowy, za życia beneficjenta, ponieważ stosuje się uregulowania prawne z kodeksu cywilnego, które nie zapewniają mu pełnej ochrony, którą posiada w przypadku produktu bankowego.

Obecnie banki są inicjatorami wszczęcia postępowania legislacyjnego w sprawie uregulowania prawnego odwróconych kredytów hipotecznych z powodu wielu nadużyć w obrocie prawne przez instytucje parabankowe.

 

Alimenty na dziecko – czy tylko do uzyskania pełnoletności?

W dniu dzisiejszym wpis z odpowiedzią na temat czy istnieje granica czasowa do kiedy dziecku przysługuje prawo żądania alimentów od rodzica. Jak wiemy nie ma sztywnej granicy kiedy wygasa obowiązek alimentacyjny rodzica wobec dziecka. Nie jest tą granicą ani osiągnięcie pełnoletności przez małoletniego, ani też osiągnięcie określonego stopnia wykształcenia. Kwestię tą rozstrzyga również orzecznictwo sądowe.

Zgodnie z wyrokiem SN z dnia 14 lutego 1997 r., sygn. akt III CKN 217/97 w sprawie obowiązku alimentacyjnego Sąd uznał, że „obowiązek ten nie jest ograniczony przez żaden sztywny termin, a w szczególności – przez termin dojścia przez alimentowanego do pełnoletności. Nie jest także związany ze stopniem wykształcenia w tym sensie, że nie ustaje z chwilą osiągnięcia przez alimentowanego określonego stopnia podstawowego lub średniego wykształcenia. Jedyną miarodajną okolicznością, od której zależy trwanie bądź ustanie tego obowiązku, jest to, czy dziecko może utrzymać się samodzielnie, przy czym przyjmuje się, że nie można tego oczekiwać od dziecka małoletniego. Z tej przyczyny w odniesieniu do dzieci, które osiągnęły pełnoletność, brać należy pod uwagę to, czy wykazują chęć dalszej nauki oraz czy osobiste zdolności i cechy charakteru pozwalają na rzeczywiste kontynuowanie nauki.”

.